เรื่องจริงที่exteen

posted on 18 May 2009 12:07 by puijung in puijung

ดิฉันก็เข้าใจน่ะค่ะว่า มันยากกับการที่ให้คนเข้ามาอ่านแล้วเม้นให้เรา

แต่จะทำไงได้ก้อเรื่องมันไม่เจ๋งจิงนี่นา

บ้างคนก้อเข้ามาอ่านและเม้นให้ เผื่อบ้างทีเค้าจะเม้นกลับ

บางคนก้ออ่านไม่จบเรื่องหรอก แต่ดันบอกว่าสนุก เพราะไปดูเม้นจากคนอื่น

บางคนนั่งเฝ้ารอเมื่อไรเม้นจะเพิ่มสักที รอไม่ไหว หาเรื่องใหม่มาลงดีกว่า

แล้วคุณหล่ะเป็นแบบนี้รึป่าว

edit @ 18 May 2009 12:13:40 by paula

ถ้าคุณกำลังจะตาย

posted on 17 May 2009 20:59 by puijung in puijung

ถ้าคุณรู้ว่าตัวเองกำลังจะตาย

เป็นโรคร้ายชนิดหนึ่งซึ่งไม่มีทางรักษาหาย

คุณมีเวลาหนึ่งอาทิตย์

สิ่งที่คุณคิดว่าจะทำคืออะไร

 

edit @ 17 May 2009 21:02:24 by paula

edit @ 18 May 2009 11:49:12 by paula

งานแต่ง

posted on 17 May 2009 20:20 by puijung in puijung

 
 


 
      
เรื่องนี้ได้รับการพิจารณาจาก กระทรวงศึกษาพิการแล้ว เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นมาใหม่ ไม่มีเจตนาอ้างอิงถึง       บุคลตามชื่อ โปรดอย่าทำซ้ำ ผู้ใดผ่าฟืนจะเอาฟืนไปเผา (ฝ่าฝืน) พอลล่าจะลงโทษขั้นสูงสุด โดยการนำชื่อคนนั้นมาแต่งในเรื่องต่อไป โปรดระวังของลอกเลียนแบบ ของแท้ของจริงต้องส่งจากเมล์พอลล่าเท่านั้น           โปรดใช้วิจารณยาน(นม)ในการอ่าน
 
   
 พิธีแต่งงานในโบสถ์แห่งหนึ่ง ซึ่งมีผู้คนมากหน้าหลายตา ทั้งฝ่ายเจ้าบ่าว และ ฝ่ายเจ้าสาว รวมทั้งเหล่าบรรดาเพื่อนๆ
 
   
เจ้าบ่าวคือพิว ซึ่งในขณะนี้เค้าได้มายืนรอเจ้าสาว บนแท่นสาบานตนแล้ว
 
   
ไม่กี่หน้าที่ต่อมา เสียงดนตรีก้อดังขึ้น แท้น แทน แท่น แทน.... ผู้ที่ย่างก้าวเข้ามาในประตูโบสถ์ ทำให้ทุกคนต่างจองมองเป็นตาเดียว(อีกตา ตาบอด) แล้วมีเสียงพูดคุยจากเหล่าบรรดาเพื่อนๆว่า
 
แจ๊ค..........  โอ้โห!  วันนี้แอลสวยจริงๆว่ะ
พอลล่า........ ใช่ๆ ดูดิ ทั้งชุด ทั้งผม ยาวพอๆกันเรยมีเด็กถือปลายผมให้ด้วยแทนที่จะถือชายกระโปรง
ปัช............  แต่เอ๊ะ ! ที่เราเจอมันวันนั้น ผม แอล มัน...............
    
      
บทสนทนาต้องหยุดลง เมื่อ แอลเดินมาถึงแท่นสาบานตน
 
บาทหลวง............  มิสเตอร์ พิว คุณจะยอมรับ มิสซิส แอล เป็นภรรยา มั๊ย ไม่ว่าจะยามทุกข์ ยามสุข ยามเจ็บ ยาม ม.สยาม คุณจะอยู่เคียงข้างเธอมั๊ย
 
พิว...................  รับค่ะ   เฮ้ย! ..รับทรัพย์  เฮ้ย! ...  รับครับ (ตื่นเต้นมาก)
 
บาทหลวง............  มิสซิส แอล คุณจะยอมรับเช็คช่วยชาติ2000บาทมั๊ย เฮ้ย! คุณจะยอมรับมิสเตอร์ พิว เป็นสามี มั๊ย ไม่ว่าจะยามไหนๆ
 
แอล.................  เอ่อ   รับค่ะ ไม่พิวจะเป็นยามที่ไหน ดิฉันก้อยอมรับค่ะ
 
      
ทั้งคู่สวมแหวให้กันและกันและจูบกันดูดดื่มจนปากเจ่อ
      
     
  งานเลี้ยงในตอนกลางคืน ที่โรงแรม โอเลี้ยงเต้นท์ (โอเรียนเต็ล)
 
ผู้คนนับร้อยต่างอยู่ในชุด ลาตาย เฮ้ย! ราตรี อันสวยงาม สนุกสนานไปกับเสียงเพลง และอร่อยไปกับอาหารในค่ำคืนที่แสนพิเศษแห่งนี้
 
แจ๊ค...........  แกๆ เพลงนี้มันโคตรๆ ออกไปเต้นกัน
พอลล่า........  เออ ไปดิ   ปัช ปัช.. ไปด้วยกันเรย เร็วๆ
ปัช............  ไปก้อไปว่ะ กำลังแทะกระดูกเพลินๆ
แจ๊ค...........  เราไปดิ้นใกล้ ๆ แอลกัน
พอลล่า........  ไหนว่ะ ?
ปัช............  นั้นไง อีโง่ แอลเต้น อยู่กลางฟอร์ นั้นไง
 
     
ทุกคนต่างดิ้น กันอย่างสนุกสนาน แต่พิวกะจะทำเซอร์ไพร์ส พิวจึงสั่งให้พนักงาน ดับไฟ
 
    
พรึบ ! ไฟดับลง
 
พอลล่า............  น่ากลัวอ่ะ แกอย่าทิ้งฉันน่ะ
แจ๊ค............... อีพอลล่า หน้าตามึง น่ากลัวกว่าความมืดอีก
ปัช...............  อะไร ของมึงเนี๊ย อีพอลล่า
    
   
พอลล่า คลำหาคนนู้น คนนี้ไปเรื่อย จนไปถึงหัวของคน คนนึงต้องหยุดคลำ
 
   
ไฟก้อเปิดขึ้น ซึ่งพิวเตรียมของขวัญไว้ให้แอล แต่ได้ยินเสียงผู้คนต่างนินทากันไม่ขาดสาย
 
พิว............แอล แอล แอล !
แอล........... จะเซอร์ไพรส์ อะไรเราเหรอ ? แต่เราขอเสื้อคลุมหน่อยดิ รู้สึกหนาวๆ ขนหัวลุกยังไงไม่รู้
พิว............  แอล วิก วิก วิกหลุด
แอล.......... กรี๊ด กรี๊ด กรี๊ด.............!
พอลล่า........ ว่าแล้ว ว่าทำไมผมยาวเร็วจัง ใส่วิกนี้เอง สงสัยหลุดตอนที่ดิ้นอยู่แน่เรย แล้วไฟก้อดันดับพอดี
ก้อตอนที่เราเจอกันแอลยังหัวล้านอยู่เรย เพราะแอลไปบวชที่ วัดเส้าหลิน
แอล.........ฮือ ฮือ หือ ...........!
พิว..........ไม่เป็นไรน่ะ เราจะอยู่เคียงข้างแอลเอง เด๋วพิวจะซื้อวิกให้ใหม่ เอาที่ใส่แล้วเหมือนตุ๊กตาบลายเรย
 
      
วิกดิ้น Wedding